środa, 30 września 2015

reisefieber total

pomna przygód na lotniskach, sprawdzam wszystko po raz 666.
niby wszystko dobrze. gdzie się czai pułapka?

Where's the trap?

No gdzie? Wzięłam majtki i kredkę do oczu. Dokumenty. Aparat. 3 ładowarki. I kapelusz. No kapelusz musi być. I okazuje się, że ma być 26 stopni, a ja tylko swetry. No i co teraz... Wystarczyć musi karta...  Wypakować swetry?


poniedziałek, 28 września 2015

moon eclipse or moonlight shadow



No to siedzę i paczę...
No rzeczywiście nuda jak już się zrobi całkowite. Puszczam więc Moonlight shadow. Kto pamięta?


No i zgubiłam byłam statyw. No był w domu. Najpierw stał. Potem nie stał. A tera go ni ma. No ni ma.
Poduszka nie spełnia dobrze funkcji statywu, mimo podniesienia lustra. W dodatku nie mogę odkręcić główki [tej do statywu], bo M. przykręcił był porządnie, jak się poskarżyłam, że się rusza. No śrubka była za długa. No i teraz nie staje równo.
No chyba się kończy to pełne zaćmienie [prawie 5.00], bo jakby lewej jaśniejszy.
No i tak...
No i znalazłam w spamie [bo szukałam adresu wynajętego mieszkania w mieście na P.] przypadkiem kolejny odcinek. No czy to nie można napisać, że się wysyła dwa? A tak trzy dni po dwa zdania rzeźbię, bo mam czas...
Właśnie skończyłam. Jutro sczytam. Jeśli w ogóle wstanę. [Już piąta].
No to jeszcze raz:
https://www.youtube.com/watch?v=e80qhyovOnA

sobota, 26 września 2015

new activity - cellcashing

No tak, jest nowa gra terenowa. Dla dzieci i rodziców. Nazwałabym ją cellcaching... Otóż:
1. Wyślij dziecko do lasu [np. na geocaching]
2. Warunek konieczny - dziecko gubi komórkę.
3. Poczekaj trzy dni aż się przyzna, że zgubiło.
4. Idź z dzieckiem do lasu jej poszukać. Dziecko pokazuje, gdzie skręcało ze ścieżki w krzaki...
Dobrze, żeby dziecko zgubiło starego SonyEricssona, wtedy telefon jeszcze [po trzech dniach] dzwoni. Nie zapomnij wcześniej ustawić głośność dzwonka na 1. - będzie trudniej. Dwie godziny świetnej zabawy! Pies zrobi porządną kupę. Rodzice się dotlenią. No i ten czas wspólnie spędzony z dzieckiem - bezcenne!


To make the story short:
1. Send the kid to the forest with a mobile [condition sine qua non is the kid must lose it]
2. Wait for three day until the kids tells you the truth
3. Go to the forest and look for it [set the sound possibly quietest to make it more fun]
4. Don't kill the kid in the meantime...

piątek, 25 września 2015

środa, 23 września 2015

Autumn

26 degrees - oh, I love autumn!

Have made the address masterpiece [ok, did it 5 years ago, now only refreshed].


Drove SS. to Warsaw [for training] and waited whether he comes back. He did, after 2 and a half hour journey. Tired but happy.

Started asking for EU grants...

Still influenced with the recent set of meetings [Friday-Tuesday]: AB, EC, MM [TM], RR, BM, N.


wtorek, 22 września 2015

Z pamiętnika trzynastolatki:

Ja: Dobrze wyglądam? Mogę tak wyjść?
13: Zależy gdzie idziesz.
Ja: No, nie na randkę - i gnam na górę z okrzykiem: "Muszę siku!".
13: Jak do łazienki, to nie musisz się przebierać.

niedziela, 20 września 2015

a jeszcze lepiej...

poprawić wieczór z przyjaciółką kolejnym, tym razem z przyjaciółmi... :D
#brakkaca

sobota, 19 września 2015

piątek, 18 września 2015

hot again

Life has decided again for me.

1. The school is not the subject any more as the woman who wanted to descend it to me seeing my hesitation has not told her clients about me.

2. Hope not to have thieves at home...

3. The FB post has been answered by someone else in my defence. I stopped thinking a bright riposte.

4. The anti-fly lamp killed a hornet.

5. C. said M. is a frajer. Good. And is taking a revenge on W. I am waiting for tomorrow phone from school. The only hope she won't be caught red-handed.

6. I've picked up the first phone call on the kids' theatre which I'm planning to start. :)

7. I've cleaned the bloody-tomato kitchen, which looked like i would have killed a pig. Still no jars for the tomato-fiction. No, pulp-tomato, or rather tomato-pulp.

8. Flies subject is still hot - this time proportionally with the heat [30 degrees]. The refugees subject is also hot. Aren't there more similarities? A few flies might be invisible but never threatening. A swarm of flies is annoying, disgusting and wakes murder instincts up in the owner of the fly-swatter. 


czwartek, 17 września 2015

wind of change

It's blown me down to the ground or even deeper...
The dream-fulfiller was due to come next year. But it dropped down on me all of the sudden like a rolling stone today. I am to start my school now. As soon as possible. [Not possible as I'm flying to Paris].
Then I did not find the 30 zloties in my handbag. I've told everone there's a thief in my house, when at a night conversation with M. I suddenly remembered to give it the olders while sending them for a pizza yesterday night.
Had read a great text of adopted children psychologist and posted a quote on FB page for adult fostered kids. I'm drowning in a wave of hate. The quotation said that adopting a child is not a romantic comedy but war in Afganistan.
Talked to A. and learned that C.'s boyfriend had broken up with her when she asked him if it was true that he loved W., which that stupid girl was telling everyone. I wanted to find him and beat that soft guy up to make him more macho. Then realised he's too young to be macho.
Bought a fly lamp, I mean a lamp which should kill flies. Yes, it does, only the fly must enter there... They somehow don't. The hornet came in at once and was frying for quite a long time. C. was playing with it killing flies and throwing dead ones inside to make the buzz sound of killing by frying.


środa, 16 września 2015

math games

I'd copied a math calendar found at friends' toilet door.
Made a classmate [from another life] do some of  the excercises.
We both made mistakes, struggled hard [over a quarter century has passed]. Gave up with one.
The additional value was they were written in French... ;).
Had fun.
Now have headache.
And a storm [with thunders].
Il tempo capricioso.

wtorek, 15 września 2015

queen of sorrow

well, it's been a VERY nice dream...

perhaps it's better it was not real, although sorrow.

- If I started a list of sorrow challenge [day 1], what would the docs say?
- I don't know, I'm not seeing them.

#tchumibrak

Ok, well, then: Sorrow challenge:
1. No money from wójt for Zielony Leon. For nothing.
2. Dyrektorki GOKu nie cieszy mój widok. Niby się zgadza, ale zadra gdzieś tkwi.
3. W TNF się nie klei, a R. się wymyka.

For the equilibrum: Positive challenge:
1. Good relationship with M. [despite the dream].
2. We have talked to wójt.
3. I managed to talk to Dyrektorka GOKu.

Must I limit to three points only?

poniedziałek, 14 września 2015

flies

no, no the flight.
it's the small creatures turning my life into a nightmare.
entering the kitchen threatens with meeting them face-to-face in reality. they keep bumping at you. has something died outside?
my nerves are all awry and the buzz sound makes me faint from disgust. :((((((
they turned me into serial killer. a few days more and i'll become psycho-killer [qu'est-ce que c'est?]...

niedziela, 13 września 2015

positive things happen

Hope it's not that I'll have to pay for the good things that keep coming...
Neither for the kids' successes in running not for meeting new people at Noc Kultury and opening new possibilities [tai chi or chi kung]. 
And not for the diminishing number of flies at home... Those animals had occupied my flat and I was nervous they would vote for the new queen, who wouldn't be me. They woke the worst feelings in me and I fought them with the fly-flap.
Took photos at the open air concert and found a friend on one whom i hadn't met [although expected].
Changed sth in the camera and now it takes photos with a 2-seconds delay. Can't set it back.
Chaotic thoughts.
Concentrating of the kids' theatre I'm opening next week.
Been to a drive-in cinema. Had to open the windows to be able to hear. Was so cold, I closed them down [or rather up] and read the subtitles. Didn't finish although it was a good one.
Reading on Cuba. Sad.

piątek, 11 września 2015

friend

I have been visited by a long-not-seen friend. She's not Polish and lives in a country whose government is not eager to give visas.
It's been like 4 years since her last visit. She helped me a lot with the children at the very beginning when i was suffering concussion. She even slept there. Played with these three devils who just entered my sanctuary and ruined my slow life.

She said: You depressed?!! You have extremely beautiful house, three fine children, fantastic cat and a little less cute dog, loving husband, great American car and you're going to Paris!

She was right. Since her previous visit we managed:
- to turn three devils into three independent, self-reliant angels, focused on more or less important aims;
- to build another floor in the house with separate rooms for my job, his job, sleeping and tv, and for clothes [!];
- not to suffer any serious illness [except from M.'s Crohn, however it started before];
- build a gazebo [so what it's useless];
- make a terrible mess in the garage [but M. knows perfectly what is where];
- make a watering system;
- make some savings on electricity;
- start building a smokeplace;
- buy the seventh bike;
- adopt a neighbours' dog and feed it every day;
- adopt a Tatar family;
- change our attitude to schooling;
- take up photography, playing piano and acting and sailing

As speaking on positive challenge I have gathered all days in one post ;). I know - that's not the point - but how satisfying it is :D...

czwartek, 10 września 2015

journey management

Coordinating the journey to Toulouse with so many unknowns is like digging coal. My whole arm is aching. If I had a job I would have never found enough time to corelate all the datas. Isn't that business I should start?

1. Cheap flights - no direct one to Toulouse, finding another city not too far. Marseille.
2. Train or car from there?
3. If car - find the cheapest one! Not just the cheap.
It's four times more expensive if you drop it in another location, no matter, airport, centre or other places.
It's cheaper to take it for two days than one.
It's cheaper on the 1st October.
[Such knowledge you get after a few day of digging].
Oh no!!! No flights on 1st October!
4. Trains.
No trains after 7 pm.
5. Hotel?
6. There is the earlier flight [cheap!] on 21st October.
7. Check the weather - too cold.
8. Start again.
9. Redo all the point with Bordeaux.
...
10. By chance you find cheap flights via London with the whole day there.
11. Hmmm.... you spend a few day thinking.
...
12. Suddenly you remind - no trains after 7 pm.
13. Start again.
14. Redo all the points with Barcelona.
...
15. No trains after midnight.
16. Hotel?
...
17. No. Start again.
18. Redo all the points with Paris.
...
19. Hold on!!! It's Paris! Why not stay there for a few days?!
20. Car option fails - too far.
21. Cheap trains? - Not on 1st October.
21a) much later, another website - they are.
22. Which station? - Austerlitz.
23. Find apartment.
24. Airbnb - the page does not work properly.
25. Log in. Doesn't work.
25a) few days break.
26. Find another website.
27. Map.
28. Not this train!!! Choose TGV!
29. Chosen. Booked. Paid.
30. Find another apartment close to Gare Montparnasse.
31. Map. Filter. Price filter. No results.
32. Another website. ... Three results. One could be. Yellow flat.
33. Another website. I want this one! 2nd district! Reserve.
34. Wait for confirmation...

...

denied.

środa, 9 września 2015

poranek przerywany

Całą noc bolą mnie jajniki. Zasypiam tylko, gdy trzymam na nich ręce. Więc budzę się co chwila, bo dłonie zsuwają się zgodnie z prawem fizyki. Zasnąć nie zawsze udaje się szybko.

Pobudka 1 
M.-owi dzwoni budzik 5.30, żeby obudzić i zawieźć SS., bo umówiłam go [inteligentnie] na jazdy kursowe od 6 do 8. Pan wczoraj zadzwonił i przełożył na 6.30. SS. zaczyna wprawdzie lekcje o 8.30, ale co tam.
Okazało się, że zaczynał godzinę później, bo angielski miała druga grupa, a my nie umieliśmy odczytać planu.

Pobudka 2.
M. wraca, szeleści spodniami, szuka koszuli, mówi, że wychodzi.
Okaże się, że będą jechać 40 minut zamiast przewidywanych 15.
Ja mam ustawiony budzik na 7.30, żeby SS przywieźć z powrotem, co jest z góry skazane na niepowodzenie, bo korki do miasta takie, że zanim dojadę, to on wróci trzynaście razy [i rzeczywiście autobus jechał 13 minut].

Pobudka 3.
Telefon. M. dzwoni, że biedne dzieci nie mają mleka [mgliście przypominam sobie, że chleba też nie, zresztą żywią się rano jedynie mlekiem ze świństwem w środku], więc w pijanym widzie zwlekam się, budzę dzieci, kupuję mleko, czekam aż facet przede mną wykupi pół sklepu, w dziwnym przebłysku albo z nudów raczej, chwytam dwie bułki, stawiam mleko na stole i z poczuciem dobrze spełnionego obowiązku walę się pod kołdrę. C. mówi, że ma na późniejszą i po co ją obudziłam [rzeczywiście ma na 9.45]. MS wstaje zadowolony. Zapowiada się nie najgorzej. Oby tylko SS. sam wrócił.

Pobudka 4.
MS. wychodzi.

Pobudka 4,5.
Dostaję SMS. Właściwie MMS. Uśmiechnięta tuja. :) I podpis: "Miłego wtorku".

Pobudka 5.
Do C. przychodzi Martyna.

Pobudka 6. 
MS wraca i krzyczy, że nie ma koszulki na WF, bo ta, co ją ma, jest mokra [bo wczoraj nie powiesił był basenu, ale tego już nie mówi]. Odpowiadam, żeby wziął byle jaką z szafki. Krzyczy, że nie ma. Krzyczę, żeby wziął BYLE JAKĄ. Otóż nie może, bo Pan będzie krzyczał. Weź jakąkolwiek - rozkazuję. Nie dam się wciągnąć w te gierki, poza tym przecież jestem wredna, chora i niewyspana, a drugiej białej koszulki i tak nie ma. [MS wziął mokrą i suszył ją na plecaku, bo świeciło słonko].

Pobudka 7.
C. informuje, że jest STRASZNIE wcześnie, żeby iść do szkoły, więc idą pobiegać.

Pobudka 8.
Odzyskuję świadomość, że nie wiem, czy SS. trafił z tramwaju do autobusu. Dzwonię do SS - nie odbiera. Dzwonię do M. - nic nie wie, ale pokazał mu był, gdzie się przesiąść, gdzie kupić bilet i dał mu na bułkę. 

Pobudka 9.
Wróciły dziewczyny. Krzyczę, żeby C. pożyczyła białą koszulkę MS.-owi na WF i sprawdziła, o której go/je [wychowanie fizyczne] ma.

Pobudka 10.
Dzwoni SS. Skończył jazdę i pyta, czemu tak krótko, oraz cieszy się, że zdąży na lekcje. Tłumaczę, że jest 9.07. Na jego telefonie, a raczej telefonie M., bo swój SS. raczył był zostawić na boisku i aparacik z pękniętą szybką amba wcięła, jest godzina 7.00. No tak, telefon M. leżał w szufladzie kilka lat, to mógł przegapić godzinę lub dwie. SS. znalazł autobus, ma bilet, zjadł pączka, jest zadowolony. Uffff. [O bilecie i pączku dowiem się później, nie chcę go drażnić, że bilet powinien być dwustrefowy, ale o dziwo - był!].

Pobudka 11.
C. z Mart. wychodzą do szkoły. Przypominam o koszulce dla MS. Wiem, że zapomni.
Wreszcie przysnę - hura!

Pobudka 12.
Śnią mi się dachy Warszawy. Rozpoznaję swój blok, gdy dzwoni B.S.L. Zrzucam ją. Próbuję powrócić na dachy - daremnie.

Pobudka 13.
B.S.L. dzwoni ponownie. Odbieram. Nic nie kumam, co mówi, ale przytakuję. Już nie zasnę. Wstaję dziwnie rześka i umawiam się do ginekologa.

poniedziałek, 7 września 2015

disclaimer disclaiming

It's f*cking cold. Grey, dull and awful. Despite 24 degrees inside I am wearing polar bear sweater and I keep sneezing. I'd better stayed in bed.

piątek, 4 września 2015

cleaning day

I've never had any queeny inclinations, but I wouldn't mind a regular cleaner to come up twice a week. And if she [or better he?] also cooked...

nie nadążam...

Z pamiętnika trzynastolatki:
- Ja, Ziuta Kowalska, wzrost 1,54, załatwiłam Kunegundzie chodzenie ze Stachem.
Szczęka MZ* opada do ziemi.
- Jak to?
- I jeszcze wymusiłam na nim, żeby powiedział, które dziewczyny z klasy mu się podobają.
- I nie było cię w tej grupie?
- No... byłam.
- I nie chciałaś tego wykorzystać?
- On jest brzydki. Poza tym chybabym jej tego nie załatwiała, co nie?!


-----------
*MZ - matka zastępcza

disclaimer

I hereby disclaim the end of summery summer.
It was hot and nice again after just one colder day.

religia w szkołach

Blanka żyje sobie w związku mieszanym religijnie, to znaczy katolicko-ateistycznym. Jako osoba mniej asertywna lub zdominowana przez religię kraju [!], zgodziła się była na ślub kościelny. Dzieci [uprzednio ochrzczone i nie wiedzieć czemu lubiące chodzić do kościoła] pozwalała wychowywać w tejże tradycji, nawet na komunię poszła do kościoła [5 razy: troje dzieci i trzy rocznice minus komunia Najstarszego] i zgodziła się raz gościć u siebie CAŁĄ rodzinę [tę katolicką] z przyległościami.
Grzecznie chadza na śluby, chrzty, komunie, pogrzeby i inne bardzo ciekawe uroczystości, więc uważa, że spełnia swój obowiązek. Przestała tylko jeździć na Wszystkich Świętych do Jego rodziny, po tym, jak stali na godzinę cmentarnym mrozie, słuchając mszy. Zapalenie pęcherza oduczyło ją jednania się na świeżym, listopadowym powietrzu.
No i ten krzyż w domu. Niestety wisi. Ale w miejscu, które sama wyznaczyła, nie nad drzwiami i bez żadnych cierniowych gałązek, które przyprawiają ją o dreszcze, gdy posiaduje w skądinąd przyjaznej kuchni teściowej.
Na coroczne zbieranie kasy pod pretekstem wizyt pasterskich w okolicy świąt jakoś udaje jej się znikać z domu.
Nie komentuje, nie dyskutuje nad sensem [czy też bezsensem], nad jawnymi nieścisłościami i wydumanymi historiami zaczerpniętymi z jedynie słusznej księgi. Nie zniechęca, ale też nie zachęca, i kościelny mąż jakoś sam coraz mniej na msze niedzielne lata.
Dzieci w końcu zaczynają podpytywać, czemuż to nie bywa w kościele, ale ponieważ nie rozumieją odpowiedzi, przestają tym sobie zaprzątać głowę.

I nagle, ni z tego, ni z owego, coraz sprytniejsza trzynastolatka po pierwszej lekcji religii z nowym panem księdzem [raczej panem niż księdzem], który nie przypadł jej do gustu [a może go po prostu nie zrozumiała, bo Młodszemu się podobał], mówi:
- A w ogóle to ta religia jest głupia. Po co ja na nią chodzę? Przecież i tak wierzę.

Nastały czasu oddolnych ruchów społecznych, mających na celu powrót nauczania religii tam, gdzie jej miejsce, czyli do salek katechetycznych. Blance, wychowanej w PRL-u nie mieści się w głowie, że taki "przedmiot" wykłada się w szkole. Ale jak dotąd, w wyzwolonej Polsce spod okupacji antychrześcijan, warunki nie były sprzyjające. Kto nie jest z nimi, ten przeciw nim. Papieżowi udało się zbudować społeczeństwo na pozór zjednoczone w wierze, gorliwie głoszące katolickie poglądy, budujące kolejne świątynie [po drodze do miasta buduje się ich cztery], obnoszące się swoimi przekonaniami. Znów czasy nie sprzyjały agnostykom. Za komuny ateiści musieli być komuchami, więc z założenia byli źli, a teraz są jeszcze gorsi, bo nie wierzą "naszemu" Papieżowi.

Facebook pozwala rosnąć w siłę oddolnym ruchom społecznym, niejako anonimowym, sprzyja unikaniu odpowiedzialności za zwoływane akcje. Blanka jednak nie może jawnie w nich uczestniczyć, gdyż we wsi zdominowanej przez kościół stojący naprzeciwko szkoły oraz przez układ towarzyski dyrekcja-ksiądz, wciąż nie należy się obnosić ze swoją innością.

Z nadzieją na normalność -
Ida

3 września 2015


środa, 2 września 2015

weather again? and new year resolutions

Hereby I am claiming the summer summer to be over. No more 30 degrees this year, perhaps even not 25.
But still no rain...

New year has come. Hura!!!
 
No, mniej więcej tak to wyglądało. It looked like this more or less. But on 2nd Sept.

And the resolutions are:
1. medicine for the nerve inflammation
2. therapy
3. gym [I really hate it]
4. more theatre
5. painting
6. studies [but which?]
7. being positive, thankful and forgiving...
8. and house cleaning [which I hate more?]

7. i stay positive when they went to school ;)
















time to die

coming back home tonight. switch on the radio, but it's nothing else than bullshit on every station. last resource turned out to be the one with classical music. ok. but curiosity killed the cat and i have no idea what i am hearing to. i have a glimpse at the display and almost fainted -
TIME TO DIE...
who me? how do they know?
than i saw the name of the programme: The most beautiful FILM music...

wtorek, 1 września 2015

mistrz meteorologii

wybrać najgorętszy i najbardziej flautowy dzień na pierwsze spotkanie progenitury z żeglarstwem - szczyt kretyństwa.